«الحِکَم النافعة»: حدیث‌هایی مانند «حُسْنُ الْخُلُقِ نِصْفُ الدّینِ» و «اَلْجَنَّةُ تَحْتَ أَقْدامِ الْأُمَّهاتِ».
در پاسخ به «أَیْنَ؟» (کجا؟) از این واژه‌ها استفاده می‌کنیم: فَوْقَ (بالای)، تَحْتَ (زیر)، أَمامَ (روبه‌رو)، خَلْفَ / وَراءَ (پشت)، جَنْبَ (کنار)، عِنْدَ (نزد)، حَوْلَ (اطراف)، بَیْنَ (میان)، فِي (در)، عَلَی (روی)، عَلَی الْیَمینِ (سمت راست)، عَلَی الْیَسارِ (سمت چپ)، هُنا (اینجا)، هُناكَ (آنجا).
«مِنْ أَیْنَ أَنْتَ؟» یعنی «اهل کجایی؟» ـ أَنا مِنْ مِصرَ.
«عَلَیْكَ بِالْخُروجِ» یعنی «بر تو لازم است بروی». برای چند نفر: عَلَیْكُمْ، برای دختران: عَلَیْكُنَّ.