در دوران دبستان با محورهای مختصات آشنا شدی: محور طول‌ها (x) افقی و محور عرض‌ها (y) عمودی است. محورها صفحه را به چهار ناحیه تقسیم می‌کنند:
- ناحیهٔ ۱: بالا، راست (x > ۰ ، y > ۰)
- ناحیهٔ ۲: بالا، چپ (x < ۰ ، y > ۰)
- ناحیهٔ ۳: پایین، چپ (x < ۰ ، y < ۰)
- ناحیهٔ ۴: پایین، راست (x > ۰ ، y < ۰)
مختصات نقطه را به صورت A(x, y) می‌نویسیم؛ در کتاب به‌صورت ستونی: A = xy. مختصات بردار هم دو عدد است: مؤلفهٔ اول جابه‌جایی افقی و مؤلفهٔ دوم جابه‌جایی عمودی.
نقطه را جابه‌جا کن و ناحیه را ببین
طول (x)عرض (y)
A(۳, −۲) ← ناحیهٔ ۴طول مثبت یعنی سمت راست و عرض مثبت یعنی بالا. اگر طول یا عرض صفر باشد نقطه روی یکی از محورهاست و به هیچ ناحیه‌ای تعلق ندارد.
اگر A(a₁, a₂) و B(b₁, b₂) باشد، مختصات بردار AB برابر b₁ − a₁b₂ − a₂ است (انتها منهای ابتدا). و انتها = ابتدا + بردار.
A(۱, ۲) و B(۴, ۶): AB = ۳۴. اگر AB = −۲۵ و A(۳, ۱) باشد: B(۱, ۶).
اگر بردار را فقط افقی یا عمودی حرکت دهیم (اول افقی بعد عمودی)، مسیر حرکت از A تا B با دو عدد معلوم می‌شود. جهت محورها: راست و بالا مثبت؛ چپ و پایین منفی.