علم تجربی یعنی دیدن، پرسیدن، آزمودن و نتیجه گرفتن. متخصصان با تفکر، تجربه و مهارت‌های گوناگون برای مسئله‌های زندگی پاسخ پیدا می‌کنند؛ علم فقط کار آزمایشگاه نیست و با حواس پنج‌گانه از همین پیرامون ما شروع می‌شود.
- مشاهده: چیزی توجهمان را جلب می‌کند.
- پرسش: «چرا چنین است؟»
- پیش‌بینی: حدس می‌زنیم و آن را یادداشت می‌کنیم.
- آزمایش: پیش‌بینی را بررسی می‌کنیم و مشاهده‌ها را ثبت می‌کنیم.
- نتیجه‌گیری: نتیجه را با پیش‌بینی مقایسه می‌کنیم.
در آزمایش حل‌شدن مواد در آب: نمک خوراکی، جوهر نمک و اتانول حل می‌شوند؛ برادهٔ آهن، گوگرد و روغن مایع حل نمی‌شوند.
فناوری یعنی به‌کار گرفتن علم برای ساختن چیزهای سودمند؛ مثل تلفن یا خودرو. فناوری گاهی زیان هم دارد؛ سوخت‌های فسیلی خودروها آلودگی هوا را به‌ویژه در شهرهای پرجمعیت بیشتر کرده‌اند.