عمدهٔ آب مصرفی کشور از آب‌های زیرزمینی است که با چاه و قنات به آن می‌رسیم.
نفوذپذیری: توانایی عبور راحت آب از ماده؛ شن و ماسه نفوذپذیرند و رس بسیار کم.
در زمین شیب‌دار بدون پوشش گیاهی آب سریع جاری می‌شود و نفوذ کم است؛ در شیب ملایم و پوشش گیاهی نفوذ بیشتر است. خاک کشاورزی مناسب تعادلی از رس (نگه‌داشتن آب) و ماسه (نفوذ) دارد.
آب در فضاهای خالی بین ذره‌های ماسه و آبرفت جای می‌گیرد. منطقهٔ اشباع (همهٔ فضاها پر از آب) مثل سفره است و سطح بالایی آن سطح ایستابی نام دارد؛ هرچه چاه عمیق‌تر باشد سطح ایستابی پایین‌تر است. سرعت آب زیرزمینی از ۰٫۵ تا ۵۰۰ متر در سال است.
- سفرهٔ آزاد: لایهٔ نفوذپذیر روی لایهٔ نفوذناپذیر (دشت‌ها)
- سفرهٔ تحت فشار: لایهٔ نفوذپذیر میان دو لایهٔ نفوذناپذیر (کوهستان‌ها)