آب زیرزمینی معمولاً بی‌رنگ و بی‌بو است، دمای ثابت دارد، آلودگی میکروبی کمتر و املاح معدنی بیشتری نسبت به آب سطحی دارد. وقتی آب زیرزمینی طبیعی به سطح برسد چشمه می‌شود؛ بیشتر چشمه‌های آب گرم کنار آتشفشان‌اند. سنگ آهک در آب زیرزمینی حل می‌شود و غار می‌سازد.
اگر میزان کلسیم و منیزیم آب زیاد باشد، آب سخت است و در کتری رسوب می‌کند؛ سرکه رسوب کلسیمی را حل می‌کند. برداشت بی‌رویه سطح ایستابی را پایین می‌برد.
ایرانیان نخستین کسانی بودند که قنات حفر کردند.
آب بین اقیانوس‌ها، دریاها، هواکره و خشکی‌ها دائماً می‌چرخد و انرژی این چرخه از خورشید می‌آید. ایران در بخش خشک زمین است و سهم کمی از آب شیرین دارد.